Sık sık gördüğümüz bir batıl inaçtır tahtaya vurmak. El ağıza götürülür, öpülür ve tahtaya vurulur. Sonrada “Allah korusun” denilir. Peki neden insanlar böyle bir şey yaparlar? Ağaçlar, özellikle meşe ağaçları yüzyıllarca ruhani bir varlık olarak algılandı. Ağacın hem yüksek olması hem de sağlam olması bazı güçlere sahip olduğu inancını yerleştirdi. Milattan önce 2000li yıllarda Kuzey Amerika ve Ege’deki Helen uygarlığı bunun farkına ilk varanlardı.  Birbirinden bağımsız bu iki yer meşe ağacına farklı inanışlar getirdi.

Kuzey Amerikalılar ve Egeliler meşe ağacına çok sık yıldırım düştüğünü gözlemlediler. Kuzey Amerika yerlileri yıldırım vasıtasıyla tanrının yeryüzüne indiği inancını, egeli yerliler ise yıldırıma sebebiyet verenin meşe ağacı olduğunu ve meşe ağacının yıldırım tanrısı olduğu inancını benimsediler. Kuzey Amerikalılar tanrının yeryüzüne indiğine inandıklarından, ağaca vurarak tanrının tehlikelere ve şansızlıklara karşı kendilerini korumasını istediler. Diğer ülkerede yayılan bu inanç, Almanlarda dişbudağı, Mısırlılarda incir ağacı olarak devam etti.